Wie dagelijks spanning opvangt, kent het moment waarop het lichaam de leiding overneemt en het denken vernauwt. De oorzaak ligt dieper dan gedrag of karakter. Elke cel in je lichaam is gebouwd om te overleven, en je zenuwstelsel bewaakt datzelfde principe voor je hele systeem. In deze blog lees je wat het biologisch imperatief inhoudt, hoe je...
Stel je een zaal voor met meer dan honderd mensen. Vooraan staat een vrijwilliger, dapper genoeg om zich te laten aansluiten op een sensor. En op het grote scherm verschijnt zijn hartslag, live, voor iedereen zichtbaar.
Is dat respect? Misschien. Of misschien is het iets anders.
Ruim 2300 jaar geleden had een Griekse man een theorie over overtuigen waarom de dame aan loket 3 moeilijk blijft doen.
Je staat aan de balie. De man voor je is al drie minuten aan het woord — luid, bits en met een gezicht dat geen tegenspraak duldt. Hij wil een antwoord. Liefst nu. Liefst het antwoord dat hij zelf al had bedacht.
Stel je voor: een verpleegkundige wordt voor de derde keer die week uitgescholden. Ze haalt diep adem, slikt het in, en denkt: het hoort er nu eenmaal bij.
Wie regelmatig geconfronteerd wordt met verbale agressie, staat oog in oog met één van de meest miskende emoties (op de werkvloer): woede.
Stress voelt vaak mentaal. Het is alsof je hoofd overloopt en je gedachten vastlopen.
Afkomstig van een leuke persoon die we GDPR-gewijs Tony zullen noemen.
